Cumhuriyet’in ilk sabahı Genç Türkiye ekonomisi

Cumhuriyet'in ilk sabahı Genç Türkiye ekonomisi

Cumhuriyet’in ilk sabahı Genç Türkiye ekonomisi

(1923) 30 Ekim,  Cumhuriyetin ilk sabahı..

Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin nüfusu 13 milyon

11 milyon insan köylerde yaşıyor. 40 bin köy var, 37 binin de okul yok, postane yok dükkan yok

30 bin köyde, yani  her 4 köyün 3’ünde cami yok.

Traktör sayısı 0. biçer döver sayısı 0,  ayçiçeği üretimi yok., şeker üretimi yok. ekmeklik un ithal,  prinç ithal..

Bütün memlekette sadece 5000 hektar alan sulanıyor.

5000 köyde sığır  vebası var. Hayvanlar kırılıyor, insanlar kırılıyor

1 milyon kişi frengi, 2 milyon kişi sıtma, 3 milyon kişi trahomlu.  verem, tifo, tifüs salgını var. Bitle başa çıkılamıyor

13 milyon nüfus,  6 milyon hasta.

Bebek ölüm oranı yüzde 40

Anne ölüm oranı yüzde 18

Her doğum yapan 5 anneden biri, her doğan 3 bebekten biri ölüyor.

Ortama ömür 40.   41. yaşını görene maşallah deniliyor.

Memlekette sadece 337 doktor var , sadece 60 eczacı var 8’i türk.

Hemşire sayısı sadece 4

Diş hekimi sayısı 0

40 bin köy var   ebe sayısı sadece 136

Yanmış bina sayısı 115 bin

Hasarlı bina sayısı  12 bin

Komple kül edilmiş bina sayısı binin üstünde

Ülkeyi yeniden inşa etmek gerekiyor kiremit bile yok.

Limanlar madenler yabancıya ait

Demiryollarının 1 metresi bile bizim değil

Toplam sermayenin sadece yüzde 15’i Türk

Osmanlıdan kala kala 4 fabrika kalmış. – (heleke ipek, feshane yün, bakırköy bez, beykoz deri.

Sanayi denilen işletmelerin yüzde 96’sında motor yok.

10 kişiden fazla işçi çalıştıran 280 işyeri var, bunların da 250 si yabancıya ait

Kişi başı milli gelir 45 dolar

Elektrik sadece İstanbul, İzmir  ve Tarsus da var.

4 mevsim kullanabilen karayolu yok

Sadece 4 ilde özel otomobil var.

Bunun yanında zaten dökülüyoruz.  Mubadele ile 400 bin insan geliyor.

Gelen her iki çocuktan biri yollarda at arabalarında hayatını kaybediyor.

Mübadele ile gelip mağarada kalanlar var.

Kadın insan değil Cumhuriyetten önce;

-Eşit eğitim hakkı yok

-Meslek edinme hakkı yok

-Boşanma hakkı yok

-Velayet hakkı yok

-Seçme hakkı yok

-Seçilme hakkı yok

-Gebeliği önleme hakkı yok

-Doğum izni yok

-Kızlık soyadını kullanma hakkı yok

-Kadın, kendisine miras kalan mallar üzerinde tasarruf hakkı yok

Memlekette spor yok, resim yok sanat yok, heykel yok, olmadığı gibi sanat ve arkeolojik eserler padişahlar tarafından yurt dışına kaçırılmış.

Kimi alaturka saat kullanıyor, Güneşin battığı anı saat 12 olarak kabul ediyor.

Kimisi zevalli saati kullanıyor. Güneşin en tepede olduğu anı 12 olarak kabul ediyor.

Kimisi güneş batarken gurubi saati esas alıyor.

Kimisi güneşin tamamen batarken ezani saati esas alıyor.

Saat kaç birader diyorsun, bilen yok.!

Kimisi hicri takvim, kimisi rumi takvim kullanıyor

Kimisi şubatı, kimisi aralığına denk geliyor.

Herkes aynı zaman diliminde, fakat farklı ayları yaşıyor.

Dirhem, okka, çeki var. Arşın, kulaç, fersah var. Ne ağırlığımız dünyaya ayak uyduruyor, ne uzunluğumuz Cumhuriyetten önce.

Ölçülerimiz bile orta çağdan kalma

600 sene Türkçe’mizin ırzına geçmişler arapça farsça harmanlanmış osmanlıca diye bişey çıkarmışlar.

Harf devrimi yapıldı bir gecede cahil kaldık diyorlar değil mi?

İbrahim mütaferrikadan beri 150 yılda basılan kitap sayısı 417

bunların çoğu da gayri müslüm matbaasında basılıyor.

Wolter bir kitabında diyor ki;  İstanbul da bir yılda yazılanlar, pariste bir günde yazılanlardan azdır.”

Şerefisz bu wolter.. (!)

Gazete  sadece İstanbul ve İzmirde var

Erkeklerin sadece yüzde 7 si

Kadınların sadece 1000/4 ‘ü okuma yazma biliyor.

Okur yazar erkeklerin ezici çoğunluğu, subaylar ve gayrimüslimden oluşuyor.

Okul çağına gelen her 4 çocuğumuzdan 3’ü okula gitmiyor.

Toplam 4894 İlkokul. Sadece 72 ortaokul, ve  23 lise var.

Başkent Ankara’da mesela lise sayısı sadece 2

Türkiye’nin bütün liselerinde sadece 230 kayıtlı kız öğrenci var.

Öğretmenlerin 3/ 1 nin öğretmenlik diploması yok.

Ülkede sadece 1 tane üniversite var. O da darilfülün.  Medreseden hallice.

Türkçe öğrenmek yasak, Memleket bilimden çok uzak, din diye hurafe öğretiliyor.

Mustafa Kemal Atatürk, kendi el yazısıyla  30 ekim 1923 sabahı İsmet Paşaya mektup yazıyor.

Bize  geri, borçlu, hastalıklı bir vatan miras kaldı. Yoksul ve esir ülkelere örnek olacağız. Kaderin bizim kuşağımıza yüklediği bir görev var.

Özgür bir toplum oluşturmak, çağdaşlaşmak, bu ideali gerçekleştirmek zorundayız. Bu görevin ağırlığını ve onurunu sezinle  paylaşmak istedim…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

7 + 1 =